Buddies

Suhum, 21 februari

Dag 7 in Ghana. Onze dag werd ingeluid met een appetijtelijk ontbijt. Zoals vanzelfsprekend zaten we om half negen ’s ochtends weer bij Francis (a.k.a.: Willy) in de bus. We reden naar het kantoor van ABOCFA vanaf waar we richting ‘the chiefpalace’ van Aponoapono liepen. De wandeling was ‘only five minutes’, maar na een week in Ghana weten we dat deze duur verdrievoudigd dient te worden om een goede schatting te maken. Eenmaal aangekomen bij het paleisje van de interim-chief (de vorige vertoeft in de eeuwige jachtvelden), werden we onthaald door members of the house. Onder begeleiding van getrommel werd onze chief (gehuld in een vrolijke jurk) aangekondigd. Al lettende op de gedragsregels die ons verteld waren, luisterden wij naar de speech van onze chief. Na een korte introductie werden we verwend met verse, schuimende palmwijn uit een emmer (die tevens vele dode insecten huisvestte). Vooral Ineke genoot met volle teugen van dit brouwsel. En alsof deze alcoholische versnapering (om kwart over tien ’s ochtends) nog niet genoeg was, werden we ook nog volgegoten met Schnapps uit Schiedam. Na deze plechtigheden begaven we ons naar de binnenplaats, waar dans en muziek ons afscheid van de chief inleidde.

Vandaag was de laatste dag die we met onze buddies doorbrachten. Nadat we van the chiefpalace naar de school in Aponoapono liepen, begaven we ons wederom naar de klaslokalen, waar we met onze buddies werden herenigd. Nadat de Aponoaponoleerlingen geteisterd werden door de zang en dans van de Maartensleerlingen (wat overigens als zeer humoristisch werd beschouwd), waren de sketches (bedacht door Emma) aan de beurt. Tot ons genoegen speelden de Ghanezen leuk mee. Na de sketches aten we geheel tot onze verbazing rijst met kip als lunch. Bij de lunch gaven we onze buddies een fotolijst met de foto’s die de dag ervoor gemaakt waren. Na de lunch hielden we ons bezig met Nederlandse en Ghanese gezelschapsspelletjes en het maken van engeltjes uit blik. Deze activiteiten droegen bij aan de reeds ontstane cohesie tussen beide groepen leerlingen.

Het laatste onderdeel dat op het programma stond was sport. Het volleybal- en voetbalveld vormden het strijdtoneel tussen de Ghanezen en de Nederlanders. De voetbalwedstrijd op een veld dat alles behalve een biljartlaken was, trok de meeste toeschouwers. Met een sterk Nederlands team, met als aanvoerder Karel, werd goed tegen de stugge Ghanese ploeg gespeeld. Onder erbarmelijke omstandigheden fungeerde het Maartensteam als een geoliede machine. De eerste helft bracht echter een brilstand met zich mee. Ondanks een opgelegde kans voor spits Daan en de fabelachtige kopvaardigheden van Karel. In de tweede helft kwamen de Ghanezen door een schermutseling binnen het Nederlandse doelgebied, enigszins gelukkig, op een 1-0 voorsprong. De gemiste kansen van Rutger Korten en Daan konden de stand helaas niet meer wijzigen.

Na het verlies was het tijd voor afscheid van de school, en zeker niet onbelangrijk: van de buddies. Bij het overhandigen van enkele giften liepen de emoties op. Willy bracht ons weer veilig naar ons logeeradres, waarna we samen met onze grote Ghanees/Nederlandse Tony’s Chocolonely-vriend Kennedy uit eten gingen en de dag konden evalueren.

Het was ons een waar genoegen u op deze wijze van deze Ghana-gekkigheid te kunnen informeren.

Met de meeste hoogachting,

Dhr. R.J.A. Korten en Dhr. W.L. Reuvers

N.B.
Juffrouw Rekker voelde zich genoodzaakt om haar hand in een woest roterende ventilator te steken. Deze onhandige handeling heeft, voor de informatie van mevrouw Wilgenburg, niet tot verlies van ledematen geleid.

Verstuurd vanaf kamer 2 in Supreme Guest Hostel.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Buddies

  1. Conny Wilgenburg zegt:

    Wij zijn niet geheel onbekend met Mw. Rekker haar soms wat onhandige ” handigheden”
    Dhr Rekker vraagt zich af of het behoud van alle ledematen ook met behoud van alle functies is.
    😉
    Lekker verder genieten daar!

  2. Lisette zegt:

    Haha leuk stukje jongens (of: heren) 🙂 Ik benijd jullie zeer om jullie literaire kwaliteiten. 😉

  3. Louise Korten zegt:

    Lekker Ruttie en Woutie.
    Marloes, wat ben je weer handig bezig. Het verbaast me dat het Manouk niet is overkomen.
    Veel plezier nog!

    x Louise

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s