De was is al droog voor je het ophangt

De was is al droog voor je het ophangt

Advertenties
Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Vroeg ontbijt, wachtend op onze medereizigers

Vroeg ontbijt, wachtend op onze medereizigers

Afbeelding | Geplaatst op door | 1 reactie

De Knal

Gister 22 februari werden we voor het laatst gewekt om 5 uur door keiharde foute ghanese muziek dat naast ons raam werd afgespeeld. Na weer een lekker gebakken eitje als ontbijt vertrokken we weer in ons vertrouwde busje, richting Kumasi. Wegens een korte staking van de buschauffeur was dit anderhalf uur later dan gepland. We zouden eerst alleen naar de markt gaan, de grootste markt van West-Afrika maar volgens verhalen hoorden we dat de Boti falls ook zeker de moeite waard waren. Zo kwamen we op het idee om ze te combineren. Na genoten te hebben van de verfrissing van de waterval en het prachtige uitzicht op de umbrella rock gingen we op weg naar de markt in kumasi maar ons plan was te mooi om waar te zijn. Onderweg werden we wakker geschud door een enorme knal….. een klapband dus. We stonden een uur in de brandende zon met de gedachten dat we de markt niet meer zouden halen. Met een nieuwe band gingen we opzoek naar een nieuwe reserveband en dat is nog niet zo makkelijk in Ghana. Nadat we eindelijk een gevonden hadden moesten hij nog onder de bus worden bevestigd. Voor ons een uitgelezen kans om aan een aantal schattige kindjes wat balonnen uit te delen. Na al het oponthoud  konden we nu echt richting Kumasi. Uiteindelijk zaten we rond 11 uur aan onze maaltijd. Na de kleine  tegenslagen van vandaag gingen we nog even helemaal los in de club die naast het restaurant was. Het plan was om de volgende morgen op tijd te vertrekken, maar ook dit werd verstoord, dit keer niet door de buschauffeur, maar door de kok die nog niet was gearriveerd dus het ontbijt klaar te maken.

Aside | Geplaatst op door | 1 reactie

Fotos

Hieronder een kleine selectie van foto’s.

photo 1

Dansen bij bezoek aan stamhoofd

photo 2

Engeltjes knippen van lege frisdrankblikjes op Aponoapono Jr. Highschool

photo 3

Spreekt voor zichzelf

photo 4

Informatie bij betreden van plantages van TonyChocolonely

photo 5

Muziek maken bij stamhoofdbezoek

photo 6

Puberteitsdans (na eerste menstruatie)

photo 7

De Boti watervallen

photo 8

photo 9

photo 10

Chillen bij Lake Volta

photo 11
Wat zou dit nu voor vrucht zijn?

image 1

Onder leiding van Emma studeren we de Lemontree in, groot succes

image 2

Pjotr proeft de palmwijn voor, later drinken we het allemaal bij het stamhoofd

image 3

Het beroemde Mandela café in Aponoapono

image 4

Wat zou er in deze mand ( niet afgebeeld) zitten?

image 5

Onze vaste fotograaf en Dutch Teamleider

image 6

One of the Dutch Beauties (inmidels staat de teller qua aanzoeken op zes) Annelot

image 7

Ontbijt in Kumasi, Daphne en Martine hebben het net op, gebakken ei op toast, een spaanse omelet

Geplaatst in Geen categorie | 6 reacties

Buddies

Suhum, 21 februari

Dag 7 in Ghana. Onze dag werd ingeluid met een appetijtelijk ontbijt. Zoals vanzelfsprekend zaten we om half negen ’s ochtends weer bij Francis (a.k.a.: Willy) in de bus. We reden naar het kantoor van ABOCFA vanaf waar we richting ‘the chiefpalace’ van Aponoapono liepen. De wandeling was ‘only five minutes’, maar na een week in Ghana weten we dat deze duur verdrievoudigd dient te worden om een goede schatting te maken. Eenmaal aangekomen bij het paleisje van de interim-chief (de vorige vertoeft in de eeuwige jachtvelden), werden we onthaald door members of the house. Onder begeleiding van getrommel werd onze chief (gehuld in een vrolijke jurk) aangekondigd. Al lettende op de gedragsregels die ons verteld waren, luisterden wij naar de speech van onze chief. Na een korte introductie werden we verwend met verse, schuimende palmwijn uit een emmer (die tevens vele dode insecten huisvestte). Vooral Ineke genoot met volle teugen van dit brouwsel. En alsof deze alcoholische versnapering (om kwart over tien ’s ochtends) nog niet genoeg was, werden we ook nog volgegoten met Schnapps uit Schiedam. Na deze plechtigheden begaven we ons naar de binnenplaats, waar dans en muziek ons afscheid van de chief inleidde.

Vandaag was de laatste dag die we met onze buddies doorbrachten. Nadat we van the chiefpalace naar de school in Aponoapono liepen, begaven we ons wederom naar de klaslokalen, waar we met onze buddies werden herenigd. Nadat de Aponoaponoleerlingen geteisterd werden door de zang en dans van de Maartensleerlingen (wat overigens als zeer humoristisch werd beschouwd), waren de sketches (bedacht door Emma) aan de beurt. Tot ons genoegen speelden de Ghanezen leuk mee. Na de sketches aten we geheel tot onze verbazing rijst met kip als lunch. Bij de lunch gaven we onze buddies een fotolijst met de foto’s die de dag ervoor gemaakt waren. Na de lunch hielden we ons bezig met Nederlandse en Ghanese gezelschapsspelletjes en het maken van engeltjes uit blik. Deze activiteiten droegen bij aan de reeds ontstane cohesie tussen beide groepen leerlingen.

Het laatste onderdeel dat op het programma stond was sport. Het volleybal- en voetbalveld vormden het strijdtoneel tussen de Ghanezen en de Nederlanders. De voetbalwedstrijd op een veld dat alles behalve een biljartlaken was, trok de meeste toeschouwers. Met een sterk Nederlands team, met als aanvoerder Karel, werd goed tegen de stugge Ghanese ploeg gespeeld. Onder erbarmelijke omstandigheden fungeerde het Maartensteam als een geoliede machine. De eerste helft bracht echter een brilstand met zich mee. Ondanks een opgelegde kans voor spits Daan en de fabelachtige kopvaardigheden van Karel. In de tweede helft kwamen de Ghanezen door een schermutseling binnen het Nederlandse doelgebied, enigszins gelukkig, op een 1-0 voorsprong. De gemiste kansen van Rutger Korten en Daan konden de stand helaas niet meer wijzigen.

Na het verlies was het tijd voor afscheid van de school, en zeker niet onbelangrijk: van de buddies. Bij het overhandigen van enkele giften liepen de emoties op. Willy bracht ons weer veilig naar ons logeeradres, waarna we samen met onze grote Ghanees/Nederlandse Tony’s Chocolonely-vriend Kennedy uit eten gingen en de dag konden evalueren.

Het was ons een waar genoegen u op deze wijze van deze Ghana-gekkigheid te kunnen informeren.

Met de meeste hoogachting,

Dhr. R.J.A. Korten en Dhr. W.L. Reuvers

N.B.
Juffrouw Rekker voelde zich genoodzaakt om haar hand in een woest roterende ventilator te steken. Deze onhandige handeling heeft, voor de informatie van mevrouw Wilgenburg, niet tot verlies van ledematen geleid.

Verstuurd vanaf kamer 2 in Supreme Guest Hostel.

Geplaatst in Geen categorie | 3 reacties

Dansles

Akwaba allerliefste volgers, vandaag was wederom een intensieve dag! Kwart over zeven begon ons avontuur en om half acht stond er weer een wit broodje met ei en mayo op ons te wachten (wat een verrassing). Leuk feitje, ons brood wordt van casave gemaakt, niet van graan. Rond half negen reed onze enthousiaste buschauffeur Francis ons over een dansende weg naar Aponoapono toe. Hier kregen we voorlichting over Abocfa en Tony’s. Abocfa is een coöperatie van 391 boeren. Zij levert cacao aan Tony’s Chocolonely. Hierdoor hebben ze meer macht en kunnen ze gezamelijk zorgen voor voorzieningen in de gemeenschap. Samen produceren ze zo’n 90 ton per jaar. Dit is al drie keer zo veel als voor de tijd van Chocolonely, maar nog steeds 60 ton te weinig om aan de vraag naar Tony’s te voldoen. Na de uitgebreide presentatie liepen we door het dorpje en bezochten we een basisschooltje. Dit ging er nog al wild aan toe. Alle obroni’s (blanken) werden besprongen en ondervraagd. We voelden ons als de koning of koningin door alle handjes die we moesten schudden. Madame Esther (onze kok in aponoapono) had zich ondertussen al uren voor ons uit staan sloven in de keuken. We aten een rijstbal met pindasaus en geit die we met onze handen moesten eten. Bon apetite! Met onze buddy aan onze zij genoten we van dit machtige etensmaal dat we verplicht op moesten eten. Zo zei onze Madame Esther. Na het afscheid met onze buddies gingen we de wildernis in. Met een groot kapmes op zak gingen we cacaobonen oogsten. Het zweet stond op ons voorhoofd, maar we lieten ons niet kennen. Zelf hakten we de vruchten open en haalden de bonen los. De boeren lieten ons zien hoe het fermentatieproces gaat, waarvoor de bonen zes dagen onder bananenbladeren moeten liggen. Bezweet stapten we onze bus weer in, waar godzijdank airco in zit. Terug in Nankese gingen we met een groepje naar onze lieve tante Mabel. Zij maakt zelf de prachtigste Afrikaanse jurken die wij allemaal op maat laten maken. Thuis stond weer jollof rijst met kip op ons te wachten. Morgen wordt een grote dag, we gaan leren dansen! Daarom kruipen we maar vroeg in bed.
Medo, Josien en Mathilde!

Geplaatst in Geen categorie | 6 reacties

Wifi

De komende 4 dagen zitten we met beperkte wifi, dus jullie zullen wat minder berichten krijgen. De blog zal via SMS van berichtjes worden voorzien.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Kippenvel

Beste volgers van het BothSidesKnow-blog, vandaag was het weer een bijzondere dag; de eerste meeting met de buddies en de andere leerlingen. Zo rond 9 uur kwamen we daar bij de school aan. We werden ontvangen met een Ghanese song dat toch wel bij menigeen kippenvel veroorzaakte.(Denk aan gospel) We hebben dit beantwoord met een schitterende variant van “firestone” en, uiteraard, het Wilhelmus. Vervolgens hebben we lessen gevolgd, science of social studies. Persoonlijk viel me de kwaliteit van de les niet tegen. Daarna was het tijd voor wat interactie tussen de “bothsides”. Na de lunch(rijst met kip, what else) was het tijd voor het wederzijdse interview tussen leerling en buddie, wat volgensmij prima verliep. Na een foto gemaakt te hebben, gingen we wat lokaler: mee met de buddies naar huis. Dat was zeer bijzonder en het eindigde met kokosmelk drinken uit versgehakte kokosnoten midden in het regenwoud. Ook vandaag staat alles en iedereen hier in Ghana open voor onze groep en begroet ons met een rij schitterende witte tanden. Hoewel de vaak korte nachten af en toe dwingen tot een stapje terug, zullen we het hier nog wel een tijdje uithouden! We’ll keep you updated! Daan, BothSidesKnow

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Be fair

Om 7 uur vanochtend klonken de eerste schelle noten van de wekker weer door het Crystal Hostel. Toen iedereen zijn oogjes had geopend en fris en fruitig aan het ontbijt zat kwamen de eerste zonnestralen weer door: dit beloofde een mooie dag te worden. Op het dagprogramma van vandaag staat een bezoek aan Sitos. Verwachtingsvol stapten we in de bus en na een hobbelig ritje kwamen we aan bij de enorme opslagloodsen van Sitos. We werden ontvangen door Dirk de Bruin en toen we allemaal gesetteld waren begon hij een heldere presentatie over ons onderwerp: cacao. Door een kritisch vragenvuur van onze kant en duidelijke antwoorden van Dirk zijn we tot veel nieuwe inzichten gekomen. Zo vertelde Dirk dat het afschaffen van kinderarbeid niet werkt zolang er voor de ouders geen alternatief van inkomen wordt geboden. Ook vertelde hij tot onze verbazing dat fairtrade helemaal niet het gewenste effect oplevert maar dat het meer bestaat om de consument een goed gevoel te geven. De reden hiervoor is dat de cacaoketen in Ghana ingewikkelder in elkaar zit dan in andere landen. Het is te moeilijk om te controleren of de cacaoboeren een goed loon krijgen voor het werk wat ze doen. Uiteindelijk kwamen we tot dezelfde conclusie: Fairtrade heeft meer effect als de consument bereid is om meer geld te betalen voor een chocoladereep in winkel. 

Na een pittige lunch en een inspirerende rondleiding door de cacao-opslag loodsen, gingen we verder naar Barry Callebaut. Barry Callebaut is een fabriek die cacaobonen vermaakt tot grote blokken liquor die 33 kilo per blok wegen. Na de rondleiding bedankten we de gids vriendelijk en stapten we weer in de bus. Toen de vraag werd gesteld waar we naar toe gingen antwoordde Aagje met eem geheimzinnig glimlachje: Dat is een verrassing. Natuurlijk werd er druk gespeculeerd maar na eem tijdje kwamen we aan bij een mooi westers winkelcentrum waar we een tijdje rond mochten kijken. Na wat rondgeslenter begonnen de buiken te knorren en vertrokken we naar ons inmiddels vaste restaurant Zoozoo. 

Inmiddels zitten we weer met goedgevulde magen aan de stamtafel van het Crystal Hostel. Met een gezellig achtergrond muziekje praten we wat na over een weer 100% geslaagde dag. Wat hebben we toch een leuke groep. 

Ghanese groetjes,

Sanne en Hèlen

Geplaatst in Geen categorie | 3 reacties

Kleine update

Hier alles prima. Gevarieerd programma tot nu toe, maar slechts beperkt wifi toegang. We proberen straks even een paar verslagen van de leerlingen op de blog te zetten.
Aagje.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen